Harry Rodermond



De Franse Aanvoerder neemt bloemen in ontvangst van Harry Rodermond, De Nederlandsche Aanvoerder, voor de interland tussen Frankrijk en Nederland. Frankrijk - Nederland (0-5) gespeeld op 13 november 1921 in het Stade de Pershing te Parijs.



uit Onze voetballers (1929)

Geboren te Arnhem in 1897, Begon Rodermond zijn voetballoopbaan bij de vereniging Vitesse. In welks 1e elftal hij in het Oosterlijk kampioenschap van deze club 1913/1914 de rechtsbinnenplaats inneemt, Voor zijn studie vertrekt hij naar Groningen. En word er lid van Be Quick dat in 1916 tot de eerste klasse Noord Promoveert. Profiterend van de lessen van de geÔnterneerde Engelsen en later ook van trainer Waites, Behaalt zijn club niet alleen het Noordelijk kampioenschap maar ook in het seizoen 1919/1920 het Kampioenschap van Nederland. Aan welke successen Rodermond als recht-back ruim zijn aandeel heeft. De N.E.C. biedt hem daarop een plaats aan in de voorhoede van het Nederlands Elftal en hij maakt zijn debuut als linksbinnen, De Laatste 4 interlands als aanvoerder. Door zijn toetreden tot de Nederlandsche Corinthians wenst hij geen plaats meer te hebben voor het Nederlands Elftal.

De Be Quick-Voorhoede bij het Go Ahead-doel. Rodermond zoekt den bal.

Be Quick Groningen - Go Ahead Deventer 1-1 Datum 22 mei 1921



De Interlands van Harry Rodermond

Datum     Uitslag  
12-06-1921 Denemarken  Nederland 1-1 vriendschappelijk
13-11-1921 Frankrijk Nederland 0-5 vriendschappelijk
26-03-1922 BelgiŽ Nederland 4-0 vriendschappelijk
17-04-1922 Nederland Denemarken 2-0 vriendschappelijk
07-05-1922 Nederland BelgiŽ 1-2 vriendschappelijk

Nederland Slaat Denemarken 2-0 (17-04-1922)

Een overzicht van het spel tijdens een Hollandschen aanval Berth en Rodermond trappen beide naar den bal. Bulder en Groen staan ten aanval gereed.



Door Laszlo Scheltens Archivaris Be Quick 1887

Als je wat meer wilt weten over Harry Rodermond dan kun je eens kijken op www.vitesse.org/historie. Dan moet je even kijken op het gedeelte COMPETITIE. Roo is namelijk begonnen bij Vitesse in 1912/1913. Een jaar eerder stond hij in het derde en tweede. Vitesse beleefde toen net haar hoogtijdagen en werd drie keer op rij kampioen van het oosten. In 1914 was Vitesse zelfs bijna landskampioen, maar in de laatste wedstrijd van de kampioenscompetitie schoot in de allerlaatste minuut jonkheer Guus de Serriere de droom aan diggelen en werd HVV alsnog landskampioen (voor de achtste en laatste keer). In die tijd heeft Harry zelfs nog twee wedstrijden meegedaan met Kampong uit Utrecht om die te behoeden voor degradatie uit de tweede klasse (Harry Denis, de latere recordinternational van HBS deed ook mee als dispensatiespeler. Tsja, dat kon toen allemaal). Roo studeerde tandheelkunde in Utrecht en had vele vrienden bij Kampong. In die tijd kwam Rodermond ook voor het eerst in contact met Be Quick. Monnikenhuize werd geopend met een wedstrijd tegen de noordelijke zwaluwen met vele Be Quickers en op 25 april 1915 werd in Arnhem voor de derde ronde van de beker Vitesse -Be Quick gespeeld. Vitesse won met 2-1 en Rodermond scoorde de eerste goal. Het Groninger Dagblad merkte in het verslag op dat Rodermond een subliem voetballer was. Niet heel veel later konden de inwoners van Groningen zich daar regelmatig van overtuigen, want in 1918 kwam Rodermond naar Groningen om op te treden als tandarts voor de daar geinterneerde Engelse soldaten, die vlak na het uitbreken van de eerste wereldoorlog onder druk van de oprukkende Duitsers de Nederlandse grens waren overgestoken. Nederland was neutraal en dus werden deze soldaten geinterneerd. Hij kende de Be Quickers al en het was dan ook niet meer dan logisch dat hij voor de witte brigade ging spelen. 



Toss, Verricht door scheidsrechter Newban, voor de Interland BelgiŽ - Nederland (Datum 26-03-1922) Van Links naar rechts de Belgische aanvoerder Armand Swartebroeks, Scheidsrechter Newban (Engeland)  en de Nederlandse aanvoerder Harry Rodermond. De Beide grensrechters zijn Henri Lamoureax (BelgiŽ) en van Gessel (Nederland) BelgiŽ - Nederland 4-0 gespeeld op 26 maart 1922 op het Beerschot-terrein te Antwerpen



Tussen 1918 en 1929 speelde hij in het eerste. De laatste twee seizoenen maar 10 keer en in 23-24 maar twee keer. Alles bij elkaar bijna 120 wedstrijden in de noordelijke competitie en bijna 50 in de kampioenscompetitie. Daarnaast nog twee wedstrijden voor de beker. Hij scoorde ruim 100 doelpunten voor Be Quick. In het Nederlands elftal speelde hij in 20-21 en 21-22 vijf keer, waarvan twee keer als aanvoerder. Drie doelpunten heeft hij gescoord in dienst van oranje. In totaal heeft hij 10 keer meegedaan in de kampioenscompetitie, Iets wat zeer weinig voetballers hem kunnen nazeggen. Toen hij nog bij Vitesse speelde heeft hij het oostelijk elftal gehaald. Bij Be Quick werd hij ook vele malen gekozen voor het noordelijk elftal, onder andere vier keer in de jaarlijkse semi-interland tegen de Noord-Duitsers, vroeger het absolute hoogtepunt op de noordelijke voetbalkalender. Naast voetballer was hij ook een zeer fanatiek schaatser. Hij sloeg zelfs wel eens een competitiewedstrijd over als hij ook kon schaatsen. Hier is wel eens een boeiende discussie over gevoerd in het verenigingsorgaan. Zes keer reeds hij de elfstedentocht uit. Onder andere de barre tocht in 1929. Om zes uur s ochtend werd vertrokken in een temperatuur tussen de 25 en 30 graden onder nul en pas om kwart voor twaalf s avonds reed hij met de andere Be Quickers, onder wie Evert van Linge, Max en Hans Tetzner en Herman Legger, over de finish in Leeuwarden. Vlak na Sneek kwam hij hard in aanraking met een stalen brugbalk, waardoor hij verder moest rijden met een hevig bloedende wenkbrauw. Het litteken bleef de rest van zijn leven bij hem. Na de finish werd nog even een fles champagne geledigd waarna van een welverdiende nachtrust werd genoten. Lang duurde dit echter niet voor Roo, want hij moest de trein van 06.00 uur pakken om weer op tijd in Assen te zijn voor de eerste patient van 08.00 uur! 

Tevens is hij ook nog ooit tenniskampioen van Drenthe geweest. Een allround sportman, die tot op zeer hoge leeftijd tandarts is geweest te Assen. Op 29 maart 1983 is hij overleden. Toen was alleen Hans Tetzner nog over van het kampioenselftal van 1920. Deze overleed in 1987, vlak voor de viering van het honderdjarig bestaan.



13 november 1921

Het Nederlands Elftal voor de Interland tegen Frankrijk. Nederlandse spelers van Links naar rechts: Jan de Natris (Met Sjaal) (De Spartaan) Piet Stevens (Willem II) Harry Rodermond (Be Quick Groningen) (Aanvoerder) Herman Legger (Be Quick Groningen) Doelman Henk van Tilburg (NOAD) Max Tetzner (Be Quick Groningen) Fons Pelser (Ajax) Henk Hordijk (Ajax) Zittend Harry Denis (HBS) Jan van Gendt (De Spartaan) en Hein Delsen (Ajax)



Terug naar de Startpagina



voetbalboeken@hotmail.com